Filosofen hebben door de eeuwen heen de geest van hun tijd proberen te vatten. Met name kunstfilosofen hebben theorieën op schrift gesteld waaraan goede kunstwerken zouden moeten voldoen.  Er zijn mensen die van het beoordelen van kunst hun beroep gemaakt hebben. Zij proberen ons te overtuigen waarom een bepaald kunstwerk al dan niet als geslaagd moet worden beschouwd. In hun esthetisch oordeel overwegen zij wat kunst is of in ieder geval zou moeten zijn. Eigenlijk is ons dagelijks leven ook doordrongen van vragen die in de kunstfilosofie (of esthetica) centraal staan. Interessant is de vraag of we tuinen in die discussie kunnen betrekken; zijn tuinen als kunstwerken te beschouwen?

Ongetwijfeld zullen niet alle tuinen daaronder vallen, net als niet elk schilderij een kunstwerk genoemd kan worden.

Indien we tuinen als kunstwerk willen beschouwen zouden we de verschillende ideeën uit verschillende perioden in de geschiedenis terug moeten vinden in die tuinen.

In de cursus Filosofie van de tuinkunst verkennen we in twee series van drie lessen de historische ontwikkeling van de tuinkunst. In de eerste serie gaan we van middeleeuwse kloostertuinen en tuinen van de Islam naar groene Renaissance-tuinen tot tuinen uit de Barok, zoals Versailles. In de tweede serie komen de Engelse landschapstuinen, de tuinen van burgers en arbeiders tijdens de industrialisatie (Gertrude Jekyll, Mien Ruys, Monet), conceptuele tuinen en Land Art uit de 21e eeuw (Louis le Roy, Piet Oudolf) aan bod.

De kennis die je in deze cursus opdoet, is een verrijking en inspiratie voor je tuinbezoeken. Inschrijven is mogelijk voor één of twee series. Het cursusboek ad € 10,- is tijdens de eerste les te koop.